Rediscovering the core of health community
 

Σημάδια αυτισμού και τρόπος αντιμετώπισης

Μπαίνοντας στο δωμάτιο του παιδιού το πρώτο πράγμα που θα παρατηρήσουμε είναι ότι  μας αγνοεί εντελώς και είναι απόμακρο, ενώ όταν επιδιώκουμε επαφή και αλληλεπίδραση μαζί του, παρουσιάζει άρνηση. Το ίδιο δεν συμβαίνει όμως με τους γονείς του, στους οποίους προσκολλάται. Πολλές φορές, κατά την διάρκεια της παρουσίας μας, το παιδί κάνει γκριμάτσες σε απροσδιόριστο χρόνο και χωρίς λόγο, ενώ άλλες φορές αποκτά επιμονή στο βλέμμα του το οποίο μπορεί να γίνεται ακόμα και σκληρό.

Δεν είναι λίγες οι φορές που μπορεί να το παρατηρήσουμε να γίνεται επιθετικό απέναντι στον εαυτό του και να κάνει επαναλαμβανόμενες κινήσεις με εμμονή, όπως μια σταθερή παλινδρομική κίνηση ή χτύπημα ενός αντικειμένου. Πολλές φορές συνεχίζει την δραστηριότητα αυτή για πολλές ώρες. Δεν έχει φίλους και του είναι αδύνατο να αναπτύξει ενσυναισθηματικές δεξιότητες/καταννόηση της σκέψης του άλλου. Πολλές φορές ίσως να σου δώσει την εντύπωση πως δε σε ακούει ενώ, όταν ακούσει κάποιο γάβγισμα από τα γειτονικά σπίτια ενοχλείται σε βαθμό υπερβολικό. Όσες ώρες και μέρες και εάν περάσουν, κάθε κλιματολογική αλλαγή τον αφήνει ανεπηρέαστο και δεν αντιδρά ποτέ ούτε στο κρύο ούτε στη ζέστη.

Αντίθετα, κάθε αλλαγή του δημιουργεί θυμό και πολλές φορές οργή,  δεν προσπαθεί καθόλου να την ακολουθήσει και είναι αδύνατο να του την επιβάλλουμε. Το βλέμμα του σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να είναι ξύλινο ή και κενό. Τις περισσότερες φορές κοιτάει τα πράγματα γύρω του σε ασυνήθιστες γωνίες και παθαίνει κυρίως εμμονές με συγκεκριμένα φώτα και καθρέπτες.

Ενώ του μιλάμε η αντίδραση του είναι ετεροχρονισμένη. Αντιθέτως, αποσπάται άμεσα από εξωτερικούς ήχους. Έχει έντονη νευρικότητα με τα αντικείμενα γύρω του. Δεν είναι λίγες οι φορές που βγάζει κραυγές και περίεργους ήχους, ενώ παθαίνει εμμονές και επαναλαμβάνεται διαρκώς. Χωρίς κανένα λόγο αρπάζει τα αντικείμενα που βρίσκονται γύρω του. Ενδεχομένως ως παιδί να μας φαίνεται πως δεν είναι δραστήριο ωστόσο, ακούμε πολλές φορές τους γονείς του να μας επισημαίνουν πως τα βράδια δεν μπορεί να κοιμηθεί από την πολλή ενέργεια.

Όλα τα παραπάνω, συνηγορούν πως το παιδί αυτό πάσχει από Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος .

Τι μπορούν να κάνουν γονείς και ειδικοί παιδαγωγοί

Οι γονείς θα πρέπει να μην απογοητεύονται και να βρίσκουν τρόπους βοήθειας των αυτιστικών ατόμων . Συγκεκριμένα, βασική μέθοδος είναι η μέθοδος εφαρμοσμένης ανάλυσης συμπεριφοράς. Σύμφωνα με αυτήν, παρατηρούμε τους λόγους που τα άτομά με αυτισμό αποκτούν ακραίες συμπεριφορές και τα απομακρύνουμε από αυτές. Μεγάλη βοήθεια στην επικοινωνία και στην γεφύρωση των δύο κόσμων αποτελεί και η μέθοδος της εναλλακτικής επικοινωνίας με την οποία γίνεται χρήση εικόνων.

Με αυτές, σιγά-σιγά το αυτιστικό άτομο χτίζει τον λόγο του στέλνοντας κατάλληλα μηνύματα στην επικοινωνία και λαμβάνοντας μικρές έως μεγάλες πρωτοβουλίες για επικοινωνία με τον γύρω κόσμο. Αυτό ενισχύεται και από οποιαδήποτε μορφή δομημένης διδασκαλίας που εντάσσεται σε ένα οργανωμένο καθημερινό πρόγραμμα όχι μόνο στο σπίτι αλλά και στο σχολείο. Αξιόλογες δραστηριότητες του προγράμματος αυτού αποτελούν η μουσική, το τραγούδι, παιχνίδια, όπως αυτά που συναντάμε σε παιδικές χαρές ή σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αλλά και δραστηριότητές όπως γυμναστική και κολύμπι. Από το κείμενο μας δεν θα μπορούσε να λείψει η αναφορά στο πρόγραμμα (TEACCH) σύμφωνα με την οποίο υπάρχουν κύριες περιοχές διδασκαλίας οι οποίες τηρούν το ακόλουθο χρονοδιάγραμμα .

Σύμφωνα με αυτό, υπάρχει διδασκαλία σε αναλογία παιδιών και εκπαιδευτή 1:1 αλλά και ανεξάρτητη εργασία-δραστηριότητα. Ξεκινάμε με ελεύθερο παιχνίδι και στην συνέχεια δομημένο –προγραμματισμένο παιχνίδι . Ακολουθεί φαγητό , ομαδική εργασία (τραγούδι, μουσική, χορός…) και περιοχές μετάβασης. Γίνονται επίσης και άλλες γνωστικό -συμπεριφορικές παρεμβάσεις όπως οι μέθοδοι οπτικής στήριξης, τα γνωστικά σενάρια, οι ιστορίες κοινωνικού περιεχομένου, η εκπαίδευση σε θέματα αυτοδιαχείρισης, κ.τ.λ. Όλα αυτά, πάντα με γνώμονά την συνεργασία εκπαιδευτικού και οικογενειακού πλαισίου και με κοινό στόχο την βοήθεια του εκπαιδευόμενου αυτιστικού ατόμου.

Written by

H Γεωργία Αναστοπούλου, σπούδασε Μαθηματικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε Μεταπτυχιακές Σπουδές στην «Διδακτική και Μεθοδολογία των Μαθηματικών» στο πανεπιστήμιο του Ε.Κ.Π.Α και την «Ειδική (Ενιαία) Εκπαίδευση» στο πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Από το 2005 διδάσκει σε ατομικά μαθήματα και από το 2011 εργάστηκε σε μεγάλους φροντιστηριακούς οργανισμούς Δευτεροβάθμιας και Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από τους οποίους απέκτησε εργασιακή εμπειρία πάνω στην διδασκαλία. Εργάστηκε για τα φροντιστήρια «Ρόμβος» , «Αctivum» , «Νάσος Κουμαρελλάς» και «Πορεία» . Τα έτη 2012-2015 δίδασκε στα Πειραματικά Λύκεια και Γυμνάσια της Αττικής. Το 2011 απασχολήθηκε στον Σ.Π.Α.Υ. ως Συντονιστής Εκπαίδευσης ενώ το 2012 εργάστηκε με επικουρικό έργο στο Μαθηματικό Αθήνας . Παράλληλα, με την εργασία της στην εκπαίδευση έχει επιμορφωθεί στο σύστημα γραφής Braille για τυφλούς μαθητές καθώς και στην Νοηματική γλώσσα. Το 2011 παρουσίασε στην τριμελή επιτροπή του Πανεπιστημίου Αθηνών μια διπλωματική εργασία για την εισαγωγή των <<Fractal» στην διδασκαλία των Μαθηματικών όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης και η οποία χαρακτηρίστηκε ως «Άριστη». Τα τελευταία χρόνια ως συνέχεια της εκπαίδευσης της έλαβε μέρος σε σεμινάρια με θέμα το ΔΕΠ-Υ και την εκπαίδευση Τυφλών Ατόμων . Σήμερα εργάζεται στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε τμήματα ένταξης όπου και χρησιμοποιεί μαζί με τα άλλα διδακτικά εργαλεία και τις νέες τεχνολογίες με λογισμικά όπως Geogebra, κτλ . τα οποία και αποτελούν εργαλεία πολύ χρήσιμα για την διδακτική πράξη σε όλες τις πτυχές ειδικής ή γενικής εκπαίδευσης.

No comments

LEAVE A COMMENT